• Het was wellicht nogal gewaagd dat ik vorige week mijn verslag van de partij Reutum-TVO opende met een zinsnede, waarmee vooraf (te?) hoge verwachtingen werden gewekt. Een nietig ‘dorpsclubje als TVO deed het kranig, middenmoot 3e klasse, daar mogen we trots op zijn’. Die trots blijft zeker wel bestaan, maar een flink pak slaag bij Reutum was vervolgens wel de realiteit! De mannen van trainer Harold Oude Veldhuis waren naar vermogen goed geprepareerd. Maar geen optimale fitheid door hele en halve blessures van dragende spelers betekende dat TVO per saldo moest passen tegen de snelle effectieve Reutum formatie. En ondertussen lijkt de (Rotterdamse) voetbalfan in extase doordat Feyenoord met karaktervoetbal in Marseille via een 0-0 remise de finale van de Confederation League heeft bereikt. Mooi resultaat inderdaad en we gunnen ze het allerbeste, maar overdrijven is ook een vak. Dan zouden we ook meer te doen moeten hebben met Eric ten Hag, die volgend seizoen het gestrande vlaggenschip van Manchester United vlot moet trekken. De duidelijke 4-0 nederlaag van afgelopen zaterdag was daar het zoveelste dieptepunt…
    Over een soort van dieptepunt geproken…. TVO speelde zondag een wedstrijd die overeenkomsten vertoonde met de partij tegen Reutum vorige week. Gaandeweg moest de Beckumer formatie haar meerdere erkennen in de tegenstander, die na de thee de macht had om het krachtsverschil in de score uit te drukken. Er was voor de pauze nog een redelijk evenwicht in de wedstrijd. Maar een stuk onmacht sloop geleidelijk in het TVO spel. Het gemis van enkele belangrijke basisspelers deed zich voelen. Toch was TVO al in de 3e minuut dichtbij de openingstreffer, maar uit een listige steekpass over links van Pim Veldhuis schoot Robert Morskieft te gehaast over. DSVD kon via snelle uitbraken gevaar stichten, maar was slordig in de afronding. Terwijl TVO doelman Mark Grootte Bromhaar enkele keren handelend optrad. Uit een voorzet over rechts werd de bal te zacht door Jorn van Laar ingeschoten en Joost Exterkate zag zijn inzet gekeerd door de DSVD goalie. Toch konden de gasten na zo’n 25 minuten steeds meer het initiatief pakken. En vlak voor de pauze ontsnapte TVO aan een achterstand, nadat uit twee corners goede scoringskansen voor de gasten onbenut bleven. Mede door degelijk optreden van TVO keeper Grootte Bromhaar. Na de rust werd TVO in de 54e minuut op een verdiende 0-1 achterstand gezet. Uit een doorgekopte bal kon de inlopende Hofste simpel het leer in de vrije hoek knikken. Enkele minuten later verstuurde Van Laar een dieptepass op de vrijgelopen Ten Dam, maar de TVO middenvelder schoot de bal te gehaast over. Daarmee was ook vrijwel de laatste kans op een mogelijk punt voor de thuisclub vervlogen. In het vervolg trachtte trainer Oude Veldhuis van TVO nog wel met enkele wissels het tij te keren, maar de weerstand van de thuisclub was feitelijk gebroken. DSVD kon gecontroleerd de partij uitspelen en smaakte in de slotminuten het genoegen om nog meer zout in de wonden te strooien van de TVO formatie. In de 86e minuut schoot weer Hofste met een fraai afstandschot de 0-2 binnen en in de slotminuut werd een vrije schop onhoudbaar voor de TVO doelman in de bovenhoek geknald, 0-3. Een alleszeggende pijnlijke nederlaag voor de thuisclub was hiermee een feit. Vormverlies is soms een ondefinieerbaar begrip, was in alle linies te bespeuren maar vooral op het TVO middenveld was slordigheid en onbegrip troef. Rest niets anders dan snel de scherven bijeen te rapen voor de slotwedstrijden. Zo kan dat gaan met voetballen. Zo vertoef je relatief veilig in de middenmoot en drie-vier weken later kijk je bezorgd naar beneden.
    Knitto